Oh, wat erg! Zo dichtbij en nu pas ontdekt: Herstel Bosven Leudal.

Zon. Wat had ik zin in zon. Zeker na een hele dag grijs, grauw en regen. Dus toen ik mijn dochter naar school had gebracht en ik onderweg naar huis nog een keer de zonnestralen in me opnam, bedacht ik me niet meer. Ik reed regelrecht door naar de parkeerplaats bij de Busjop om vandaar richting Herstel Bosven Leudal te wandelen.

Ik heb het net pas ontdekt. Ik heb net pas ontdekt hoe ongelofelijk mooi het gebied daar is en eigenlijk is dat best erg. Het is namelijk heel dichtbij! Vijf minuutjes rijden! Ik had het veel eerder moeten weten. Echt! Ik ben er ook zo vaak in de buurt geweest. Ik heb gewoon nooit eerder de juiste afslag genomen in het bos. Ongelofelijk.


Mist aan de grond, zo gaaf!

Het was heerlijk om de lichtinvallen te zien en het bos te zien kleuren. Ik hoorde veel vogeltjes, maar zag alleen koolmeesjes. Druk waren ze! En maar fluiten op de vroege morgen 🙂 Op dezelfde plek als de vorige keer zag ik weer een grote bonte specht, en weer kreeg ik ‘m niet mooi op de foto. Te hoog, te donker. Maar zijn geklop is al van ver te horen en het gaat me vast een keertje lukken ‘m wel mooi vast te leggen.

Het kleine beetje teleurstelling wat ik voelde, maakte een paar meter verder plaats voor een enorm enthousiasme. ‘Mist aan de grond! Wat mooi! Wat gaaf! Wat goed dat ik een keer in de ochtend ben gaan wandelen en oh! Ik moet dichterbij!’

6

Meteen dacht ik ook: ‘Oh! Hoe mooi moet het dan wel niet zijn bij Herstel Oudven Leudal?! Daar is het lager! Daar moet ook mist hangen nu! Oh, wat gaaf!’ Ik kon het niet laten mijn pas iets te versnellen, ik was zo nieuwsgierig. En jeetje, wat een gelijk ik had. Hoe mooi het daar was. Het was er magisch! Het is jammer, dat ik nog niet zo handig ben in het vastleggen van zonnestralen en mist.. maar misschien was het sowieso niet gelukt om het precies zo mooi vast te leggen als het in werkelijkheid was.

12

15

Nog meer verrassingen.

Door de mist en de lage zon had ik eigenlijk niet zo’n heel goed zicht op het geheel, en zo kwam het dat ik pas heel laat zag, dat ik niet alleen was. Ik genoot. Zo vredig als de dieren daar stonden met hun vacht en neus in de zon, warmte vangend en warmte uitblazend. Net als ik genietend van deze lentedag in januari. Zon en meer dan 10 graden. Wat een verwennerij.

8

9

Via de heide en weer een stuk bos ben ik terug gelopen richting de parkeerplaats. Me bedenkend dat ik alleen nog wat muggen rond zag vliegen. Geen juffertjes, libellen of vlinders. Ik verheug me daar enorm op. Ik kijk echt uit naar de lente en de zomer waarin alles meer kleur heeft en meer leeft. Wat lijkt het me geweldig om in dit gebied rond te struinen en vlinders als het heideblauwtje te spotten. Even dacht ik: ‘Ik heb het eigenlijk ook zo gehad met de paddenstoelen en zwammen..’, maar potverdikke.. toen ontdekte ik op een afgevallen tak buiten het pad het Judasoor.. en zeg nou zelf.. Ook heel mooi toch?!

25

 

 

 

 

Advertenties

Winterwonderland in Baraque Michel (B)

9fti

Wow.
Twee dagen later en ik ben nóg onder de indruk.
Wat was het er ongelooflijk mooi.
Baraque Michel in de Belgische Ardennen overtrof al mijn verwachtingen.
Een sneeuwlandschap als in Lapland, althans.. dat denk ik, want dáár ben ik nog nooit geweest.

Winterwonderland

12fti

15fti

Ik heb geen idee hoe koud het was, maar koud was het.
De schoonheid deed dat echter vergeten en als ik lang had kunnen lopen, had ik er uren willen wandelen. Dan had ik nog dicht tussen witte takken willen staan, bevroren boomtoppen willen bewonderen. Dan had ik diep in de sneeuw willen zakken en bevroren vennen willen horen kraken.
Nu zijn we echter niet verder dan 50, misschien 100 meter, het landschap ingelopen. Maar wat kan dat eigenlijk schelen? Wat maakt het eigenlijk uit als je nu, twee dagen later, nog steeds zo geniet.

16ft

Bevroren ven

17

Zelfs vanuit de auto kon ik er mooie plaatjes schieten. Met het raam dicht, ook dat nog. En je kunt meteen zien, dat meer mensen naar Baraque Michel wilden. Druk op het laatste stukje! Maar eenmaal op het hoogste punt, verdween dat allemaal in de sneeuw en was het genieten, enorm genieten.


Oke! Nog één laatste foto!
En als je ooit in de gelegenheid bent om hier naar toe te gaan.. gaan!

14ft