Maar het oranjetipje.. dat vloog de beek over.

Al dágen zoek ik ernaar. Naar het oranjetipje. Het is zo’n mooi vlindertje! En nu vliegt het rond. Het vertoeft graag op en rond pinksterbloemen, en laat die nu net langs de Tungelroyse beek staan, nog geen vijf minuten lopen van mijn huis. Ik kan zeggen.. ik heb alle pinksterbloemen langs de beek gezien, meerdere keren. Maar geen oranjetipje.

5

De zon schijnt vandaag volop en het is rond de twaalf graden. Wél vlinderweer! Misschien nog iets koud, ik weet het eigenlijk niet, maar ik was nog niet bij de beek of ik spotte al een bont zandoogje. Gaaf! Mijn eerste dit seizoen!

3

4

Langs de beek struinend zag ik weer blauwborsten. Jazeker! Niet één, maar gewoon meerdere. Cool! En maar fluiten. Heel gaaf. Maar deze keer was ik toch echt op vlinders uit. In het bijzonder op het oranjetipje. Ik wil en zal er dit jaar gewoon eentje op de foto zetten 🙂 Bij ieder witje lette ik extra op. Zat er iets groenigs aan, iets oranjes? Nee, nee, nee… Eigenlijk maakt dat natuurlijk niet uit, want ook de klein geaderde witjes zijn heel mooi om te zien.

8a

Dagpauwogen ook. Die gaan altijd heel graag even zitten. Lekker in het zonnetje, vleugeltjes gespreid. Dankbare vlinders om op de foto te zetten en hun kleuren blijven verbazen. Prachtig!

9

Maar mijn ogen bleven zich richten op de witjes in de hoop dat er een oranjetipje tussen zat. En mijn ogen bleven zoeken naar pinksterbloemen, want ik wilde er niet één missen. Maar nee. Niks, noppes, nada. Tot! Zomaar opeens, uit het niets, midden op een stukje wei, ver van de pinksterbloemen, opeens een oranjetipje voorbij vloog!

Nou! Ik dacht nog! Caroline, dat wordt dansen 😉 Maar het vlindertje vloog in rap tempo voorbij. Niks niet dansen, rennen! Er achteraan. En ik heb een heel stuk gerend.. wat helemaal geen pretje is met bonkende hoofdpijn.. en toen rennen niet meer lukte, bleef ik in versnelde pas lopen, tot.. Tot het vlindertje de beek overvloog. Dat heb ik weer. Ik zou ‘m graag op de foto zetten, maar zwemmen.. ging me toch net iets te ver.

Ja, ik baalde wel. Ik baalde goed. Volgens mij zitten er niet veel oranjetipjes aan de beek. Ik heb al zoveel dagen zo gezocht. Ik denk zelfs, dat er maar eentje zit. Hahaha. En die is me dus de beek overgevlogen. Nou ja.. terug naar huis dan maar.

Wat vind ik het dan leuk als er toch nog een cadeautje volgt. Als ik dan toch nog iets speciaals zie. Want ik vind ze speciaal: boomblauwtjes. Een heel stuk kleiner dan de algemeen bekende vlinders en zo ontzettend mooi blauw. Ik zag er eentje net voor ik het dorp weer in liep. En ik ben er heel blij mee.

1

Een gedachte over “Maar het oranjetipje.. dat vloog de beek over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s