Met een bonzend hart!

Ik zat gehurkt bij een aantal bramenstruiken aan de rand van het bosven in het Leudal. Fototoestel gericht op een bruin juffertje aan een takje. Geconcentreerd, stil, adem onder in de buik. En toen opeens! Een geweld aan hoeven! Een lawaai! Ik kreeg de kans niet rechtop te gaan staan, laat staan achter de bramenstruiken weg te duiken. Ze denderden vanuit het bos de heuvel af, de hele groep Galloways. Allemaal richting bosven, richting het water, richting mij! En ik was reuzeblij dat die éne de rem wist te vinden, vlak voor mijn neus.

Ik zag de dieren het water in lopen, terwijl ik langzaam van de groep wegliep. Ik bedacht me dat het gewoon een stel pubers waren geweest, die dolgraag wilde plonzen. Misschien hadden ze onderweg van de heuvel naar beneden wel gedacht: bommetje! Hahaha.
Maar ik ademde toch nog even wat sneller hoor! Ik liep langzaam van ze weg met een bonzend hart. Jeetje, wat hadden ze mij laten schrikken.

3

2

4

Omringd door weidebeekjuffers

En de foto van het juffertje? Niet scherp natuurlijk. Jammer, maar niet heel erg. Ik was het bos ingelopen via Aan de Watermolen, wat start met een smal paadje langs een beek. Ik twijfel even of dat de Tungelroyse beek is. Het zou best kunnen. Hoe dan ook. Na ongeveer 15 meter raakte het daar dichter begroeid met veel brandnetels. Het was een magisch gezicht hoe vanuit die begroeiing geen vijf, geen tien, maar misschien wel vijftien weidebeekjuffers opvlogen. Mannetjes en vrouwtjes. Al die vleugeltjes en die prachtige blauwe en groene kleuren. Het was zo mooi. En bij iedere stap die ik zette, hoe voorzichtig ook, zag ik er weer opvliegen.

6

7

Eenmaal bij de beek vandaan en in het bos zag ik waar ik vandaag voor wilde gaan. Groen. Veel groen. Ik wilde vandaag even blaadjes horen ritselen en takken horen kraken. Ik wilde bomen ruiken en vogels horen. Heerlijk.

10

11

Tussen de bladeren, het gras en ander groen zat van alles verscholen. Toen ik vertrok richting het Leudal scheen de zon volop, maar binnen een kwartier na aankomst was deze verdwenen. Daar had ik wel even van gebaald, want zonder zon vliegen libellen en vlinders veel minder. Ze zijn dan moeilijker te vinden, maar ik heb inmiddels geleerd: ze zijn er wel! En dus zag ik behalve de weidebeekjuffers ook blauwe waterjuffers, kevertjes en uiteindelijk zelfs het oranjetipje!

13

14

15

 

Advertenties

5 gedachtes over “Met een bonzend hart!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s