Allemaal bont dikkopjes in Nationaal Park De Groote Peel!

Ik had het plannetje vanmorgen meteen in mijn hoofd zitten: Vandaag ga ik naar Nationaal Park De Groote Peel! Ik zag het al helemaal voor me hoe de zon daar de libellen en vlinders, na de afgelopen grauwe dagen, zou doen ontwaken. Ik had niet meer gelijk kunnen krijgen. Meteen bij binnenkomst, in de – hoe kan het ook eigenlijk anders – vlindertuin, zag ik een koppeltje bont dikkopjes. Yes! Ik kon toen nog niet weten hoe zeer ik verwend zou worden deze middag. Overal, allemaal, bont dikkopjes. Gewéldig!

In diezelfde vlindertuin had ik er bijna overheen gekeken: een muntvlindertje! Wat gaaf! Ik wilde bijna een natuurliefhebster, die ik even daarvoor gesproken had, nalopen en terug roepen. ‘Kom kijken! Een muntvlindertje in jullie tuin!’. Het is zo’n klein ding, dat het me niet gelukt is een scherpe foto te maken, maar wat geeft dat?! Ik heb ‘m gezien!

De vlindertuin is sowieso een aanrader. Te vaak ben ik eraan voorbij gelopen, omdat ik snel richting het ven wilde. Er staan mooie bloemen en planten, ook al vóór de tuin.

Ik besloot de rode route te lopen. Niet de kortste, niet de langste, en de knuppelbruggetjes vind ik ook altijd zo leuk om overheen te wandelen. Die zou ik dus sowieso nemen. Net voorbij het eerste ven zag ik de eerste libel. Ik hoorde hem eerder, dan ik hem zag! Het ritselde en ik zag ‘m vanuit mijn ooghoeken landen. Práchtig! Daar kwam ik voor!

60

De libel niet. Nog voor ik een tweede foto kon maken, was die alweer verdwenen.

Veenpluis en zonnedauw

De zon kwam inmiddels goed door en het was enorm genieten in de Peel. Het was ook niet te druk, waar ik ook erg van hou. Ik kom graag niet al te veel mensen tegen.
Toen ik het veenpluis ontdekte, wist ik dat ik echt een goede dag had uitgekozen. Ik ben al vaak in de Peel geweest, maar het veenpluis had ik nog nooit echt goed bekeken. Het is zo typisch en zo mooi!

91

102

Ergens in een bocht sprak een wat oudere man mét fototoestel mij aan. “Ik denk dat ik hier iets heb, waar jij wel in geïnteresseerd bent”.
Wat leuk! Hij had mijn fototoestel natuurlijk ook gezien. Ik naderde hem en ik was heel benieuwd waar hij naar wees. Ik dacht aan een speciale vlinder, of libel. Terwijl ik zijn wijsvinger volgde, zag ik helemaal niet wat hij bedoelde en gaf dat ook meteen maar toe 🙂
“Dáár”, wees hij. “Zonnedauw!”
“Is dát zonnedauw!”, riep ik verheugd. Ik had er prachtige foto’s van gezien en was meteen enthousiast. Ik herkende het vleesetende plantje op afstand niet meteen en stapte de man achterna van het pad af. Ik zag water en pollen, en probeerde me staande te houden op de pollen. Al wiebelend heb ik een foto gemaakt. Wat ontzettend leuk van deze aardige man!

89 Zonnedauw

Verder wandelend bedacht ik me dat ik echt een geweldige middag had in de Peel. Zon op mijn bolletje, veel te zien en leuke gesprekken. De tijd was ik inmiddels helemaal kwijt.

Ik had helemaal niet durven denken ook nog een prachtige rups tegen te komen. Kijk ‘m bungelen aan het takje:

117

En voorbij het laatste knuppelbruggetje zag ik nog een libel:

133

144

Nog voor ik weer bij de auto was, zag ik nog een bont dikkopje, een bont zandoogje, een citroenvlinder en een atalanta.

125

127

149

160

Wat een pracht! En weg tijd!
Ik heb bij thuiskomst eens gevraagd hoe lang ik weg moet blijven, voor ik als vermist wordt opgegeven 😉
Dat had pas zin na 48 uur werd mij verteld.
Nou! Dan ben ik benieuwd hoe dat half juni gaat!
Dan vliegen de spiegeldikkopjes in de Peel 🙂

Een gedachte over “Allemaal bont dikkopjes in Nationaal Park De Groote Peel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s