Zo bijzonder: het groentje

Dat enthousiasme wat ik voel eind maart, begin april.
Ik denk, dat ik het nooit meer kwijtraak.
Eerst zijn daar de oranjetipjes, jeetje wat vind ik ze mooi en wat kijk ik altijd naar ze uit.
Vrij vlot daarna start de vliegtijd van het groentje.
Wauw.
Iedere keer opnieuw ben ik onder de indruk van dat hele mooie groen.

Het is een klein vlindertje.
Zo lief klein.
En het weet zich goed te verstoppen tussen de mooie frisgroene lenteblaadjes.

1 - kopie

Het leeft op de grens van bos en hei, en als ik er eentje zie, dan voel ik een ongekend enthousiasme door me heen gaan.
Wauw. Wauw, wauw, wauw!
Kijk nou, hoe mooi!

10 - kopie

11 - kopie

Nu wil het ongelukkige toeval, dat juist op de plek waar het groentje vliegt, ik een onbehaaglijke situatie meemaakte. Iemand liep mij na, en als solowandelaar, heb ik dat liever niet. Niets gebeurd en veilig thuis, maar het voelt dan nog een tijdje wat raar.

Hoe fijn is het dan, dat zo’n prachtig vlindertje je na een paar daagjes toch weer diezelfde plek op doet zoeken.
En dat het er dan weer net zo fijn, net zo rustig en net zo veilig voelt als altijd.
Ik was er heel blij mee.

En zeg nou zelf.
Die vleugeltjes.
Schitterend toch?

12 - kopie

Advertenties

Yihaa! Ze zijn er! De eerste oranjetipjes.

Het lijkt dit jaar erg lang te duren voor de eerste pinksterbloemen bloeien.
Iedereen om me heen, die van natuur en vlinders houdt, lijkt erop te zijn gespitst.
Waar blijven ze nou?
De pinksterbloemen, en daarmee de oranjetipjes?

Als ik 8 april een klein rondje door Keversbroek fiets zie ik totaal onverwacht, zonder nog één enkele pinksterbloem gezien te hebben, tóch een oranjetipje vliegen.
Ik kan wel dansen!
‘Yihaa! Ze zijn er!’, twitter ik dan ook dol enthousiast.
Een foto zit er die middag helaas nog niet in, maar dat kan de pret zeker niet drukken.

Vanaf dat moment móet ik naar de beek.
Ik weet dat daar altijd veel pinksterbloemen staan en dat er op zonnige dagen ook veel oranjetipjes vliegen.
Maar als ik 10 april kans zie daar te gaan wandelen, is het me al snel duidelijk.
Veel tipjes zullen er niet vliegen.
Met pijn en moeite vind ik twee bloeiende pinksterbloemen.

1 - kopie klein + handtekening

2 - kopie tw insta

3 - kopie tw insta

Toch had ik goede hoop.
Ik hád eergisteren immers een oranjetipje zien vliegen, óók zonder pinksterbloemen, dus!
En dus wandelde ik verder en verder.
En verder, en verder.

Tot daar opeens! Toch!
Een witje, maar wat voor een witje?
Klein geaderd, klein koolwitje of zou het, zou het, zou het!
Een vrouwtje oranjetipje zijn.

5 - kopie tw fa

Ja!
Als ik het vlindertje van opzij zie, weet ik het zeker!
Een oranjetipje vrouwtje!

9 - kopie tw fa insta

Plots verschijnt er ook een mannetje!
Waar het vrouwtje in eerste instantie wat minder blij mee lijkt te zijn.

10 - kopie tw fa

12 - kopie tw fa

13 - kopie tw fa

14 - kopie tw fa

Maar..
eventjes later, op een bramentakje, komt het allemaal goed.

15 - kopie tw fa

16 - kopie tw fa

17 - kopie tw fa insta

19 - kopie tw fa insta

 

Kijk hier voor een kort filmpje

Kleine expositie

Ik ben uitgenodigd om een kleine expositie te houden.
Hoe gaaf!
Ik mag dit doen in het kader van het vijfjarig jubileum van de Stichting Kunst en Cultuur Maasgouw.
Super spannend vind ik het.
Maar ook ontzettend leuk!

PR Facebook afbeelding

Zo is het inderdaad allemaal begonnen.
Ik heb van moeten, willen gemaakt en zo mijn passie ontdekt.
Wat ben ik daar blij mee!

PR Facebook (2) afbeelding

Zie ik jullie 12 of 13 mei?
Dat zou leuk zijn!