Wat een pràchtige lucht!

7 november en de zon scheen. Ik wilde er heel graag op uit om te zien of er al meer paddenstoelen te vinden waren. Ook had ik ineens zin om vogels te fotograferen. Een goede lens heb ik daar helemaal niet voor, maar ik zou al meer kans maken door de macrolens te vervangen door de 200mm lens. Zo gedacht, zo gedaan. Op naar het Leudalbos.

Heimarkt, Heythuysen

Ik besloot het bos niet aan de kant van Haelen in te wandelen, maar aan de kant van Heythuysen. Eerder zette ik dan nog wel eens de auto neer op de parkeerplaats bij de Busjop. Maar dat doe ik niet meer. Er zijn daar altijd wel mensen wat natuurlijk goed is voor de horecagelegenheid daar, maar ik zoek dat niet als ik de natuur in ga. Dan ben ik het liefst alleen.

Na wat bospaadjes kwam ik op een open veld. Eigenlijk hoort daar ook een vennetje te liggen, maar dat staat al maanden droog. Ik stopte even en ademde de frisse lucht diep in. Heerlijk. Toen ik mijn ogen weer opende, zag ik opeens de prachtig blauwe lucht boven mij met heel aparte dunne witte voorbijdrijvende wolken. Wauw.

Ik nam een foto. Terwijl ik verder wandelde nam ik er nog een. En nog een. Ik stopte weer even en klikte weer. Ik wist het toen meteen al. Deze hele wandeling zou helemaal niet gaan om paddenstoelen of vogels. Het zou gaan om de wolken en de kleuren en de zon. Daar bij dat open veld, daar waren mijn ogen open gegaan voor dat wat er ter plekke was. Jeetje wat was het een mooie herfstdag.

Prachtig stukje beukenbos

En aan het eind van de wandeling! Toch nog een vogeltje 🙂

Ik had ‘m al de hele tijd gehoord, leuk dat het leuke ding ook nog even op de foto wilde.
Het is een winterkoninkje. Een klein, zandkleurig vogeltje met een guitig opwippend staartje dat op de foto helaas wat minder duidelijk te zien is.

Winterkoninkje
Advertenties

‘Perfect zo. Wat een perfecte middag zo’.

Vrijdag 2 november en heerlijk weer. Niet zo koud, en een stevig zonnetje. Het was Sem die het voorstel deed. “Mam, als wij nu eens de boodschappen gaan doen, dan zetten we jou ergens af en dan kun jij gaan wandelen.” Mijn oren gingen ervan dansen. Hoe heerlijk als je zo’n lieve dochter hebt, en ze je zo goed begrijpt. De boodschappen worden in Heythuysen gedaan, en dus zocht ik een plek daar in de buurt. Het werd landgoed Beijlshof.

Herfst

Het landgoed ligt langs de weg van Horn naar Heythuysen en wordt beheerd door het Limburgs Landschap. De noordgrens wordt gevormd door de Tungelroyse beek. Een kleinere beek in het landgoed is de Reydtbeek. Centraal ligt een hoeve met de naam Beijlshof.

Bij het uitstappen zag ik het al. Misschien was het beter wat minder naar beneden te kijken om te zoeken naar paddenstoelen, en wat meer naar boven, naar de prachtige kleuren van de resterende bladeren aan de bomen. Zo mooi. Echt zo mooi. Ik raakte niet uitgekeken.

Toch even naar beneden gekeken 😉
Bij de hoeve

De drooggevallen Reydtbeek

Toen ik uiteindelijk weer bij de parkeerplaats aankwam, waren Wim en Sem er nog niet. Ik besloot richting de Speckerweg te lopen. Daar kom ik graag als er prachtige wolken in de lucht hangen. Er is daar een plek waar je redelijk ver kunt kijken en die ruimte en rust vind ik heerlijk.

Precies toen ik dacht: ‘Nu is het goed geweest’ kreeg ik een appje. “We komen eraan”. Super. Ik liep ze tegemoet en kon alleen maar concluderen.. ‘Perfect zo. Wat een perfecte middag zo’.

Baraque Michel (B): winterwonderland

Ieder jaar willen we het minstens 1 keer gezien hebben.
Winterwonderland in België.
Baraque Michel in de Hoge Venen is voor ons niet zo heel ver rijden, en als er sneeuw ligt machtig mooi om te zien.
12 februari was het dan zo ver. Vol enthousiasme en met heel veel lekkers voor onderweg vertrokken we. Op naar een prachtig winters landschap.

5 - bewerkt - kopie tw fa insta

10 - bewerkt - kopie fa tw insta

17 - bewerkt - kopie fa tw insta

18 - bewerkt - kopie fa tw insta

7 - bewerkt - kopie fa tw insta

20 - bewerkt - kopie - kopie fa tw insta

1 - kopie tw fa insta

23 - kopie fa tw

We hadden heel goed weer.
En toch ook het geluk om heel even van één sneeuwbui te mogen genieten.
Wat ziet dat mooi uit!

22 - kopie fa tw insta

We hebben er met zijn drietjes enorm genoten en samen een super fijne dag gehad.
Een perfecte dag die ook nog eens super mooi werd afgesloten met een prachtige zonsondergang. We hadden heel veel geluk die dag. We waren precies op de juiste momenten, op de juiste plekken. Althans. Zo voelde het voor mij.

32 - kopie fa tw

33 - kopie fa tw

35 - bewerkt - kopie fa tw insta

37 - kopie fa tw insta

38 - kopie - kopie fa tw

Groetjes!

 

Verschrikkelijk. Wat ’n ellende: regen

Wat een titel voor een blog!
‘Verschrikkelijk. Wat ’n ellende: regen!’
Zo zak je natuurlijk meteen weg in donkere wolken en nattigheid.
In een sfeer waar niemand, althans dat denk ik, voor zijn plezier in zit.
Ik dus ook niet.

En toch vind ik het verschrikkelijk en ellendig. Regen.
En wil ik dat zeggen ook.
Ik kan er altijd even tegen, en dan is het snel klaar.
Dan kan ik niets anders dan roepen:
“U heeft weer gewonnen Regen. U heeft het weer voor mekaar.
Ík baal.”

Tegenoffensief

Maar nu ga ik er eens lekker tegenin.
Stomme regen.
‘Je moet niet denken, dat je me deze keer eronder krijgt!
Ik zal jou eens laten zien!, Regen.
Wat een moois ik vaak zie, terwijl jij zo hard je best doet.
Heel veel moois! Puh!

Kijk eens hoe mooi jij de takken van de bomen in het bos maakt:

5-kopie

7-kopie

En hoe blinkend hun stam:

18

Kijk eens hoe schoon de paddenstoelen worden:

11

DSC_0129

Hoe gezellig ze schuilen bij elkaar!

E Heksenschermpje

Natuurlijk zijn dit allemaal herinneringen!
Mooie herinneringen.
Aan dagen dat het regende, en er tóch iets op mijn pad kwam.
Dat heb jij gedaan, Regen.
Dankjewel daarvoor.
Een dingetje wil ik nog met je delen.
Omdat ik daar altijd aan denk als je regent.
Omdat ik ‘m 1 keer zag en daarna, tot nu, nooit meer.
Op een regenachtige dag:

Kleine bonte specht

l Kleine bonte specht

l2 kleine bonte specht

Je snapt, het is gedaan met Regen.
Ze klettert buiten maar door.
Voorlopig geen narigheid meer in mijn hoofd door Regen.
Dat is voor een tijdje weer klaar.
En mocht ze toch een kiertje van de deur open krijgen, dan heb ik nóg een tegenoffensief.
Dan kruip ik op de bank onder een wollen deken.
Dan ga ik luisteren naar de vogels en weet ik weer:
‘Potverdikke Caroline, die hebben de lente in hun bol.
Of het nou regent, of niet.’