Paddenstoelen in de sneeuw

Het is inmiddels 15 januari 2019 en echte sneeuw, een dik pak sneeuw, hebben we nog niet gehad hier in Limburg. In Duitsland en Oostenrijk hebben ze er nu, met al de overlast, de lawines en het bijbehorende gevaar, vast genoeg van. Maar ik niet. Ik kijk er nog altijd hoopvol naar uit. Het zien vallen van sneeuw maakt me blij. Ik voel me dan weer als een kind en wil sneeuwballen gooien, sneeuwpoppen bouwen, sleeën en als eerste voetstappen achterlaten in een nog onaangetast landschap.

In de nacht van 15 op 16 december 2018 is in Limburg wel wát sneeuw gevallen. Niet heel veel. Niet genoeg om echt het gevoel te hebben in winterwonderland te zijn. Maar wel genoeg voor mij om naar het bos te willen. Ik wist dat er nog paddenstoelen moesten staan en hoe mooi zou dát zijn? Paddenstoelen in de sneeuw.

Muizenstaartje

Nou mooi hè?
En ik zag nog veel meer!

Elfenbank
Plooivlieswaaiertje
Gele trilzwam
Berkenzwam
Tonderzwam en plooivlieswaaiertjes

Mijn oog viel ook op andere winterse tafereeltjes. Bevroren sneeuw dat heel langzaam van blaadjes afschoof. En druppels..

Heel bijzondere druppels zelfs. Zoals onderstaande. Zo mooi hoe het bos hierin reflecteert. Ik zag het per toeval en moest er even voor knielen. Met aandacht keek ik in de druppel en bedacht me: ‘Deze druppel is als een traan waar het leven in reflecteert, zowel van geluk als verdriet..’

 

Advertenties

Een pareltje gevonden in het bos!

De dag voor vandaag (4 december) was ik nog wezen wandelen, maar deze dag kriebelde het ook. “Paddenstoelen, paddenstoelen, paddenstoelen”, ging het door mijn hoofd. En “voor je het weet gaat het vriezen en zie je er geen meer”. De zon stond ook zo mooi aan de hemel en het zou het grootste gedeelte van de dag droog blijven. Huppa! Ik vertrok richting het bos achter dagcamping Houtsberg in Nederweert-Eind.

Oorzwammetjes

Ik was nog maar een paar seconden onderweg toen ik vanaf een afstandje een voor mij bijzondere paddenstoel zag staan. Eentje met schubben. Ik had er al vaak foto’s van voorbij zien komen en steeds gedacht: “Zo eentje heb ik nog nooit gezien”. Ik meende dat ze meestal in groepjes stonden, maar deze stond helemaal alleen. Misschien was de rest alweer vergaan!.. Wat een geluk dan, dat ik deze nog mocht treffen!

Schubbige bundelzwam

Een wandelpaadje stijl naar beneden afdalend, zag ik een afgebroken takje liggen met kleine witte ‘roosjes’ erop. Ik ben zo blij met de tip die ik ooit kreeg: ‘Takjes omdraaien’. Ik raad het iedereen die wandelt en tijd heeft aan: draai de takjes om. Ik draaide het takje met de kleine witte ‘roosjes’ dus om, en kijk wat ik zag! Prachtige witte oorzwammetjes. O zo mooi! Ja echt zo super mooi! Nu ik de foto’s weer aan het bekijken ben, kan ik weer zo van ze genieten. Ze stalen de show.

Oorzwammetjes
Van héél dichtbij
Oorzwammetjes

Nog meer bijzonders

Op een bepaald moment moet je dan toch weer verder en het moois achterlaten. Ik leg het takje dan altijd op dezelfde plek terug en draai het ook weer precies zoals het lag. Omdat ik even verderop in de gaten kreeg dat ik ergens een andere afslag dan normaal genomen had, stond ik weer stil om me te oriënteren. Waar was ik? Terwijl ik om mij heen keek, viel mijn oog op hele kleine paddenstoeltjes tegen een stam van een boom. Wauw. Dat had ik nog nooit eerder gezien! Wauw! Kijk nou wat een moois!

Blauwgrijze schorsmycena

Ik besloot het pad te vervolgen en te hopen dat ik vanzelf weer in een omgeving zou komen, die ik zou herkennen. Zo heel groot is het bos daar nu ook weer niet.

Gewone oesterzwammen
Gewone oesterzwammen
Paarse korstzwam
Geweizwammetje
Geweizwammetje
Geweizwammetjes

Ik moet eerlijk bekennen dat ik onderweg wel genoten heb van wat ik zag, maar toch pas weer echt rustig was, toen ik weer precies wist waar ik was. Toen ben ik ook weer takjes om gaan draaien.

Gele korstzwam
Gele korstzwam

Prachtig! Deze gele korstzwam. Wat een kleur! Bam!
Het was een behoorlijke tak en het zat behoorlijk vol.
Ik heb met aandacht zitten kijken en ik ontdekte steeds meer aan vormen en structuren en zag opeens ook dat her en der regendruppels een extra schittering aan de zwam gaven. Tot ik een pareltje zag. Echt waar een pareltje in het bos! Dat zijn van die ontdekkingen die voelen als gouden momentjes en cadeautjes die in je schoot vallen. Wauw. Een pareltje in het bos!

Een pareltje!

 

 

Dit seizoen kan ik er geen genoeg van krijgen: paddenstoelen

Het is alsof ik het allemaal opnieuw ontdek, en veelal is dat ook zo. Wat zijn er toch veel soorten mooie paddenstoelen. Groot en klein en nóg kleiner, en in verschillende prachtige kleuren. Dit jaar lijk ik er veel meer te zien dan andere jaren, maar ik denk dat dat ligt aan mijn eigen kijken. Ik krijg er gewoon meer oog voor en weet beter waar ongeveer te kijken. Het maakt me zó enthousiast, ik vind het zó leuk, en ik hoef er wederom helemaal niet ver voor te gaan.

Na heel wat regen trok ik op 3 december weer eens richting het Leudalbos. Het was droog toen ik daar aankwam, na een klein uurtje begon het in het bos te druppelen, en ik stond net op tijd onder een terrasoverkapping om te schuilen tijdens een flinke stortbui. Maar wat had ik weer genoten, wat was ik weer enthousiast geweest, en wat heb ik weer veel gezien.

Eikentrilzwam
Waaierkorstzwam
Spekzwoerdzwam
Mycena
Donzige korstzwam
Fluweelpootje
Gewone oesterzwam
Botercollybia
Oranje aderzwam
Krulzoom
Plooivlieswaaiertje