Paddenstoelen in de sneeuw

Het is inmiddels 15 januari 2019 en echte sneeuw, een dik pak sneeuw, hebben we nog niet gehad hier in Limburg. In Duitsland en Oostenrijk hebben ze er nu, met al de overlast, de lawines en het bijbehorende gevaar, vast genoeg van. Maar ik niet. Ik kijk er nog altijd hoopvol naar uit. Het zien vallen van sneeuw maakt me blij. Ik voel me dan weer als een kind en wil sneeuwballen gooien, sneeuwpoppen bouwen, sleeën en als eerste voetstappen achterlaten in een nog onaangetast landschap.

In de nacht van 15 op 16 december 2018 is in Limburg wel wát sneeuw gevallen. Niet heel veel. Niet genoeg om echt het gevoel te hebben in winterwonderland te zijn. Maar wel genoeg voor mij om naar het bos te willen. Ik wist dat er nog paddenstoelen moesten staan en hoe mooi zou dát zijn? Paddenstoelen in de sneeuw.

Muizenstaartje

Nou mooi hè?
En ik zag nog veel meer!

Elfenbank
Plooivlieswaaiertje
Gele trilzwam
Berkenzwam
Tonderzwam en plooivlieswaaiertjes

Mijn oog viel ook op andere winterse tafereeltjes. Bevroren sneeuw dat heel langzaam van blaadjes afschoof. En druppels..

Heel bijzondere druppels zelfs. Zoals onderstaande. Zo mooi hoe het bos hierin reflecteert. Ik zag het per toeval en moest er even voor knielen. Met aandacht keek ik in de druppel en bedacht me: ‘Deze druppel is als een traan waar het leven in reflecteert, zowel van geluk als verdriet..’

 

Advertenties

Een pareltje gevonden in het bos!

De dag voor vandaag (4 december) was ik nog wezen wandelen, maar deze dag kriebelde het ook. “Paddenstoelen, paddenstoelen, paddenstoelen”, ging het door mijn hoofd. En “voor je het weet gaat het vriezen en zie je er geen meer”. De zon stond ook zo mooi aan de hemel en het zou het grootste gedeelte van de dag droog blijven. Huppa! Ik vertrok richting het bos achter dagcamping Houtsberg in Nederweert-Eind.

Oorzwammetjes

Ik was nog maar een paar seconden onderweg toen ik vanaf een afstandje een voor mij bijzondere paddenstoel zag staan. Eentje met schubben. Ik had er al vaak foto’s van voorbij zien komen en steeds gedacht: “Zo eentje heb ik nog nooit gezien”. Ik meende dat ze meestal in groepjes stonden, maar deze stond helemaal alleen. Misschien was de rest alweer vergaan!.. Wat een geluk dan, dat ik deze nog mocht treffen!

Schubbige bundelzwam

Een wandelpaadje stijl naar beneden afdalend, zag ik een afgebroken takje liggen met kleine witte ‘roosjes’ erop. Ik ben zo blij met de tip die ik ooit kreeg: ‘Takjes omdraaien’. Ik raad het iedereen die wandelt en tijd heeft aan: draai de takjes om. Ik draaide het takje met de kleine witte ‘roosjes’ dus om, en kijk wat ik zag! Prachtige witte oorzwammetjes. O zo mooi! Ja echt zo super mooi! Nu ik de foto’s weer aan het bekijken ben, kan ik weer zo van ze genieten. Ze stalen de show.

Oorzwammetjes
Van héél dichtbij
Oorzwammetjes

Nog meer bijzonders

Op een bepaald moment moet je dan toch weer verder en het moois achterlaten. Ik leg het takje dan altijd op dezelfde plek terug en draai het ook weer precies zoals het lag. Omdat ik even verderop in de gaten kreeg dat ik ergens een andere afslag dan normaal genomen had, stond ik weer stil om me te oriënteren. Waar was ik? Terwijl ik om mij heen keek, viel mijn oog op hele kleine paddenstoeltjes tegen een stam van een boom. Wauw. Dat had ik nog nooit eerder gezien! Wauw! Kijk nou wat een moois!

Blauwgrijze schorsmycena

Ik besloot het pad te vervolgen en te hopen dat ik vanzelf weer in een omgeving zou komen, die ik zou herkennen. Zo heel groot is het bos daar nu ook weer niet.

Gewone oesterzwammen
Gewone oesterzwammen
Paarse korstzwam
Geweizwammetje
Geweizwammetje
Geweizwammetjes

Ik moet eerlijk bekennen dat ik onderweg wel genoten heb van wat ik zag, maar toch pas weer echt rustig was, toen ik weer precies wist waar ik was. Toen ben ik ook weer takjes om gaan draaien.

Gele korstzwam
Gele korstzwam

Prachtig! Deze gele korstzwam. Wat een kleur! Bam!
Het was een behoorlijke tak en het zat behoorlijk vol.
Ik heb met aandacht zitten kijken en ik ontdekte steeds meer aan vormen en structuren en zag opeens ook dat her en der regendruppels een extra schittering aan de zwam gaven. Tot ik een pareltje zag. Echt waar een pareltje in het bos! Dat zijn van die ontdekkingen die voelen als gouden momentjes en cadeautjes die in je schoot vallen. Wauw. Een pareltje in het bos!

Een pareltje!

 

 

Dit seizoen kan ik er geen genoeg van krijgen: paddenstoelen

Het is alsof ik het allemaal opnieuw ontdek, en veelal is dat ook zo. Wat zijn er toch veel soorten mooie paddenstoelen. Groot en klein en nóg kleiner, en in verschillende prachtige kleuren. Dit jaar lijk ik er veel meer te zien dan andere jaren, maar ik denk dat dat ligt aan mijn eigen kijken. Ik krijg er gewoon meer oog voor en weet beter waar ongeveer te kijken. Het maakt me zó enthousiast, ik vind het zó leuk, en ik hoef er wederom helemaal niet ver voor te gaan.

Na heel wat regen trok ik op 3 december weer eens richting het Leudalbos. Het was droog toen ik daar aankwam, na een klein uurtje begon het in het bos te druppelen, en ik stond net op tijd onder een terrasoverkapping om te schuilen tijdens een flinke stortbui. Maar wat had ik weer genoten, wat was ik weer enthousiast geweest, en wat heb ik weer veel gezien.

Eikentrilzwam
Waaierkorstzwam
Spekzwoerdzwam
Mycena
Donzige korstzwam
Fluweelpootje
Gewone oesterzwam
Botercollybia
Oranje aderzwam
Krulzoom
Plooivlieswaaiertje

Op paddenstoelenjacht

Op Facebook beheer ik een groep: ‘De (groene) wereld om jou heen’. Ooit begonnen, omdat ik mijn eigen facebookpagina niet vol wilde gooien met natuurfoto’s. Het is een leuke groep geworden en het is heel tof om te zien wat anderen allemaal tegenkomen in de natuur. Zo zag ik iemand, die bij mij in de buurt woont, foto’s plaatsen van hele toffe paddenstoelen. Geweldig! Echt! En zo reageerde ik ook. Ik kreeg daarop het voorstel eens samen te gaan wandelen en geheel tegen mijn normale doen in heb ik afgesproken.

Wat is dat leuk. Ja, het was echt heel gaaf! Ze had de route speciaal voor mij al eens voorgelopen en her en der al toffe paddenstoeltjes aan de kant gelegd. Niet dat ze paddenstoelen uit de grond getrokken had hoor, nee! Het ging om takjes met zwammetjes en dennenappels met paddenstoeltjes. Ja echt hè! Dennenappels met paddenstoeltjes! Hoe gaaf is dat!

Muizenstaartjes

Ik heb deze middag echt leuke dingen gezien! En ook veel bijgeleerd. Het was erg genieten om met iemand op pad te zijn, met net zo’n passie voor de natuur als ik.

Oorlepelzwammetje
Oorlepelzwammetje
Oorlepelzwammetje
Eikentrilzwam
Oorzwammetje
Oorzwammetje
Oorzwammetje
Winterhoutzwam
Valse hanenkam
Gele trilzwam
Elfenbank

Verrassend Houtsberg

Het is alweer eventjes geleden dat ik deze wandeling maakte, toch blijven fragmenten maar in mijn hoofd spelen. Een teken dat het bijzonder was! Het was écht een leuke wandeling, en ik zag bovendien voor het eerst deze bijzonder droge herfst de altijd tot de verbeelding sprekende rood met witte stippen paddenstoel: de vliegenzwam.

Ik liep op 8 oktober bij de Philomenahoeve tussen de schapen door richting het Sarsven. Een favoriete wandelroute van mij, omdat ik daar altijd een heerlijk gevoel van vrijheid en ruimte ervaar. De schapen zijn al helemaal gewend aan wandelaars, en ik ben inmiddels ook gewend aan hen. Soms zit er een speciaaltje tussen, zo ook vandaag. Kijk eens wat een dametje! Ik moest glimlachen door haar blik en tred.

Dametje hè?!

Vanaf het Sarsven liep ik weer terug, maar nu over een bospad van waaruit De Banen zichtbaar is. Ook weer zo’n prachtig gebied met veel watervogels. Ik wilde even bij het lelieven kijken en dan het bos in achter dagcamping Houtsberg. Op zoek naar paddenstoelen! Onderweg kwam ik hele mooie dingen tegen. Nu er minder vlinders en libellen zijn, merk ik dat ik weer veel meer let op andere dingen en dat ik wéér tegen mezelf zeg: “Dat zou je altijd moeten doen! Ook als de vlinders er zijn!”

Prachtig wuivende grashalmen (1)
Prachtig wuivende grashalmen (2)
Zwervende pantserjuffer
Zwervende pantserjuffer van nog ietsje dichterbij 😉
Groot dooiermos

Ik verbaasde me over de schoonheid van dit groot dooiermos. Wauw! Hoe meer ik het van heel dichtbij bekeek, hoe mooier ik het vond. Ik denk dat ik er tot nu toe altijd aan voorbij gelopen ben. Soms moet je oog er toevallig een keer op vallen, daarna kun je het nooit meer niet meer zien.

Het bos in

Vanaf het volledig drooggevallen vennetje liep ik linksaf om vervolgens zo’n 100 meter verderop rechts het bos weer in te lopen. Ondanks de droogte hoopte ik toch op wat paddenstoelen. Als ik een toverstafje had, zou ik vliegenzwammen gewenst hebben. Rood met witte (alsof er andere bestaan ;-)) ), en het liefst met een schattig kaboutervrouwtje erbij :-)) Voor mijn gevoel had iedereen op Twitter ze al gevonden of  toevallig gezien, behalve ik.

Herfstkleuren in het bos

Op de hele route door het bos richting de parkeerplaats bij de dagcamping kwam ik slechts één paddenstoel tegen. Niet te geloven!, hoe anders was het andere jaren rond deze tijd geweest. Maar! Ik kwam een kleintje tegen, en juist op deze zat een vlieg. Met een beetje fantasie en de regels heel ruim toepassend, mogen we dit toch ook wel een vliegenzwam noemen, niet?

Verwondering

Mijn weg vervolgend zag ik in de verte opeens een prachtige kleur rood. Ik werd er gewoon naartoe getrokken en hoe dichterbij ik kwam, hoe duidelijker ik zag, dat ik niet de enige was. Het leek wel of alle insecten van het bos zich hier verzameld hadden. Bijen, wespen, hoornaars, vliegen, vlinders, álles zat er en vloog er rond. Schitterend!

Kardinaalsmuts

Al genietend van de kleuren en het gezoem zag ik opeens een appel liggen. En nog één. En nog één. En nog één!
Uh? Appels? En zoveel?
Verscholen tussen de bomen achter de kardinaalsmuts bleek een appelboom te staan!
Zomaar midden in het bos! Uh? En deze reikte tot hoog aan de hemel!
Feestje hoor! Feestje weer voor alle insecten uit de buurt.

Appelboom

Maar goed.
Alle verwondering daargelaten, nog altijd geen vliegenzwammen.
En toen ik de parkeerplaats opliep, besloot ik dat ik het daar echt niet mee eens was.
Ik moest en zou vliegenzwammen zien, vandaag!

Vliegenzwammen

Ik stapte in de auto en reed naar Schoorkuilen in plaats van naar huis.
Nog heel eventjes daar kijken.
Nog heel eventjes daar het pad aflopen en wie weet!

Het was er druk.
Niet met mensen, er was geen mens te zien, wat ik heerlijk vond.
Nee, met vogels!
Heel veel vogels, wat een geweldig gezicht!

Bij Schoorkuilen

Na een tijdje genieten, dacht ik weer aan de vliegenzwam.
“Kom op! Nog even een stukje lopen, wie weet!”, zei ik tegen mezelf.

En na zo’n 100 meter stappen zag ik ‘m.
En daarna zag ik er nog meer.
Jeujj!! Eindelijk kon ik mijn man appen.
“Kijk! Gevonden!”, appte ik. Waarop ik rollende smileys van het lachen als antwoord kreeg.
Ik zag mijn man voor me, lachend denkend: “Is het haar toch weer gelukt”.

Hoed vliegenzwam
Vliegenzwam

Onderkantje vliegenzwam
Nog een vliegenzwam!
En zelfs omgevallen hartstikke mooi

“Voor paddenstoelen moet je op de Beegderheide zijn”

“Voor paddenstoelen moet je op de Beegderheide zijn”.
Mijn moeder zei het ooit, en ik weet niet eens of ze zich dat zelf wel herinnert.
Maar ik dus wel.
Ik heb het in mijn oren geknoopt 🙂

Dus de eerste de beste keer dat ik mijn dochter in de herfst toch naar school moest brengen in Horn, combineerde ik dat natuurlijk met een wandeling op de heide in Beegden. Vorig jaar had ik daar sowieso heel veel vliegenzwammen gezien. Wie weet lieten die nu hier, op 3 oktober, ook alweer hun prachtige rood met witte stippen hoed zien.

Ik heb gezocht en gezocht, maar ik heb er niet eentje gevonden. Hoe jammer. Niet langs de heidepaadjes, niet in het bos, niet langs de vennen. Nergens een klein rood met witte stippen hoedje te vinden. Maar ik heb wel heel veel ander moois gezien. En ik vond het zó mooi, dat ik het gemis van de vliegenzwam heel snel vergeten was.

Doolhofzwam
Gouden druppels
Bekermos
Helmmycena
Zwavelkopjes
Met zijn tweetjes.. (helmmycena)
Zo’n mooi gekruld hoedje (helmmycena)
Helmmycena

 

Oren gevonden in het bos! ;-)

Dinsdagochtend en de zon scheen volop.
Vandaag wilde ik verder gaan met mijn zolderproject, wat niet veel meer betekent dan daar flink opruiming houden. Driekwart van de spullen die er staan heb ik al in mijn handen gehad. Ik heb ze weggegooid, een ander thuis gegeven, of afgestoft en na het schoonmaken van de vloer weer een nieuw plekje gegeven.
Maar het plan om aan de laatste hoek te beginnen, liet ik heel gauw varen toen ik buiten kwam. De container stond nog aan de kant van de weg en terwijl ik erheen liep om hem binnen te halen, voelde ik warme zonnestralen op mijn wangen. Jee wat was het aangenaam weer.

“Ik wilde de zolder gaan doen, maar het is echt heerlijk weer!”, begon ik eventjes later in de huiskamer tegen mijn man. “Ik ben eigenlijk gek als ik niet ga wandelen, ga je niet mee? Combineren we het met samen lunchen, dat hebben we ook al lang niet meer gedaan”. Tot mijn grote vreugde zei hij ‘Ja!’

– Over het algemeen ga ik het liefst alleen wandelen. Dan kan ik op mijn gemak alles bekijken en me ook gewoon een beetje door mijn intuïtie laten leiden. Van te voren weet ik dan bijvoorbeeld helemaal niet welke route ik ga lopen, de route ontstaat dan als vanzelf op gevoel. –

Maar deze keer had ik er echt zin in samen te wandelen. Samen te genieten, samen om ons heen te kijken, samen te gaan lunchen. Heerlijk!

Judasoren

Meteen op het eerste zandpad zag ik ze in de schaduw liggen. Ze groeiden op een takje, waren eigenlijk nog helemaal niet zo groot, en zagen er nog gaaf uit. Ik vind ze prachtig om te zien en riep enthousiast naar mijn man: “Kijk oorzwammen!” Later moest ik daar in mijzelf hard om lachen. Ik herinnerde me weer dat ze niet oorzwam heten, maar judasoren. Het lijkt erop, maar is toch niet helemaal hetzelfde 😉

Judasoor
Judasoor

Ik was er blij mee ze gezien te hebben. We liepen verder naar een plek waar ik al een paar jaar achter elkaar vliegenzwammen heb zien staan. Ik verheug me erop de rood met witte stippen paddenstoel weer te zien. Op Twitter heb ik er alweer veel foto’s van voorbij zien komen. Wat is hij toch fotogeniek. Ik vind het zo’n mooie, tot de verbeelding sprekende paddenstoel.

Maar tot mijn teleurstelling stond er nog helemaal niets. Ook geen klein, beginnend vliegenzwammetje. Echt niets. Chips.

Mijn man was allang doorgelopen en in versnelde pas probeerde ik hem weer in te halen. Toen ik er bijna was, zag ik een bont zandoogje. Mijn man zou nog even op mij moeten wachten.

Bont zandoogje

Bij een t-splitsing zag ik dat mijn man aan het genieten was van twee boomklevers op een tak boven hem. Ik liep langzaam naar hem toe en ging naast hem staan. We hoorden ook spechten. Hoe langer we stilstonden hoe meer vogeltjes er tevoorschijn kwamen. Super leuk om te beleven.

Weer richting de auto wandelend, kwamen we wel nog wat zwammen en paddenstoelen tegen, maar heel erg veel stond er nog niet.

Zwavelkopjes
Vast het begin van iets moois..

Samen besloten we rechtdoor te lopen, daar waar ik eigenlijk altijd afsla om nog even bij de vennen te kijken. We wilden kijken of er verderop ook nog een mogelijkheid was weer richting de verharde weg te wandelen. Die was er niet. Toch bleek het een goed plan om zo te lopen, want kijk eens wat wij tegenkwamen!

Reuzenzwam
Reuzenzwam

Zo groot! Zo veel! En zo mooi verlicht in de zon.

Ik genoot ervan. Eerdere jaren heb ik ‘m niet gezien, en nu al voor de tweede keer aan het begin van de herfst. Het schijnt een echte parasiet te zijn en einde verhaal voor de boom waarop hij groeit. Het is dan ook echt een joekel. Ik keek nog een keertje om, terwijl ik mijn maag hoorde rommelen. Tijd voor de lunch!

Al zo lang op mijn wensenlijstje: de sponszwam!

Hij stond al zo lang op mijn wensenlijstje. De sponszwam. Telkens als ik er foto’s van voorbij zag komen, dacht ik: ‘Wauw, wat een mooierd. Wat lijkt het me gaaf die ook in het echt te zien.’

Vandaag is dat gelukt! En per toeval ook nog, want had ik aan de andere kant van de boom gelopen, had ik ‘m never nooit niet gezien. Wat een beauty is het. Ik heb ‘m van alle kanten staan te bekijken. Wat een mooie structuur. Werkelijk weer een prachtig ontwerp van moeder natuur.

Structuur sponszwam

Zonneharpen

Ik val zo met de deur in huis, dat ik nu wel even terug moet schakelen naar hoe de wandeling begon. Het had net geregend en ik wist dat ik ongeveer een uurtje zou hebben voor de volgende bui zou neerstorten in het bos. Dat zou je nu nog helemaal niet zeggen. De zon stond net boven de bomen en de lucht was helder blauw met hier en daar een witte wolk.

Het modderige bospad aflopend zag ik hier en daar de zon weerkaatsen in de vele glinsterende druppels aan de bladeren van de hoge bomen. Vanaf de groene varens steeg een lichte damp op. Hier en daar ontstonden lichte zonneharpen. Magisch! Het zag er echt magisch uit.

Als gevolg van een lichte windvlaag vallen honderden glinsterende regendruppels van de blaadjes af

De zonneharpen waren helaas maar heel kort zichtbaar. Geen tijd om te oefenen met de instellingen van de camera…, met de foto’s die ik had, zou ik het moeten doen. Ik genoot van de kleuren in het bos. De echte herfstkleuren zullen nog wel even op zich laten wachten, maar dit was ook alweer heel erg mooi.

Het bos gevangen in een waterplas

Terwijl ik op mijn telefoon een melding van buienradar binnenkreeg, liep ik verder de paden af. Behalve de prachtige sponszwam die ik al liet zien, zag ik nog veel meer moois.

Een jonge biefstukzwam
Een russula
Een krulzoom

Ik zat uiteindelijk net niet op tijd in de auto. Maar ik was ook niet drijfnat. Buienradar had deze keer gelijk gekregen. Al was het vijf minuutjes later dan ‘gepland’, een volgende bui stortte zich over het bos. Die vijf minuutjes extra hadden me wel de tijd gegeven nog snel een macrofoto te maken van de natte rand van de hoed van de krulzoom.

(Met dank aan Ria Frieling voor het op naam brengen van de paddenstoelen)

Het beste van 2017: Vlinders, libellen en paddenstoelen

De donkere dagen voor kerst.

Ik trek er niet veel op uit, omdat het behalve donker, ook koud en vochtig is.
Gisteren ben ik even het Leudalbos ingelopen, en vandaag heb ik daar naar mijn zin teveel last van.
Mijn reuma en de kou en vochtigheid, gaan niet zo goed samen.

We maken het dus binnen gezellig.
De kerstboom is versierd en ik heb veel kaarsjes staan.
Ik ben dol op kaarsjes.
Ze staan voor mij voor wensen en hoop en warmte.
En ze doen me altijd denken aan mijn oma.
Die hield ook zo van kaarsjes en stak ze voor ons op als wij iets belangrijks hadden.

Nu ik niet zo veel foto’s kan maken, is het erg leuk om terug te kijken op het afgelopen jaar. Ik heb ontzettend genoten van de natuur. Ik ben nog altijd heel blij dat ik dat ontdekt heb. Dat ik een passie heb, die me bezighoudt. Behalve natuurlijk de vlinders en libellen, heb ik dit jaar ook een liefde gekregen voor paddenstoelen. Wat zitten daar machtig mooie exemplaren tussen.

Ik heb drie ‘filmpjes’ gemaakt, die een mooi overzicht geven van wat ik in 2017 zag.
Erg leuk om te doen, en erg leuk om op deze manier na te genieten.
Voor wie zin heeft: geniet met me mee! :

Het beste van 2017: Vlinders

Het beste van 2017: Libellen

Het beste van 2017: Paddenstoelen

Het kwam eigenlijk allemaal door deze paddenstoel..

Het is al een tijdje geleden dat ik een blog schreef, dus: ‘Hoi allemaal! Hier ben ik weer :-)’.
Ik ben erg enthousiast geraakt over de vele verschillende paddenstoelen in het Leudalbos, en dat wil ik heel graag delen.

Het kwam eigenlijk allemaal door deze paddenstoel:

5 - kopie tw

6 - kopie

Ik zag hem staan en dacht: ‘Jeetje! Wat een mooie steel, en kijk dat hoedje! Het lijkt wel van fluweel!’ Ik heb er echt een tijdje naar staan kijken, zo mooi vond ik ‘m. Via een contact op Twitter weet ik nu, dat het de roodsteelfluweelboleet is. Wikipedia zegt dat dit een eetbare paddenstoel is, maar ik laat ‘m liever staan.

Verderop zag ik weer een prachtig model staan. En nog verder, zag ik er nog meer! Het was een warme dag in augustus, en ik had er bewust voor gekozen te gaan wandelen in het bos. Onder de bladeren van de dikke bomen is het altijd wat koeler, dan midden op de hei.

7 - kopie tw

8 - kopie tw

9 - kopie tw

11 - kopie tw

Kijk nou naar die prachtige plooien. Ik vind het altijd moeilijk om die een beetje scherp op de foto te krijgen. En op het schermpje van het fototoestel, lijken ze ook altijd mooier te zijn dan eenmaal op het beeldscherm van de computer. Toch denk ik dat het heel goed overkomt. Prachtig gemaakt door de natuur. Van de laatste paddenstoel, weet ik dat het de parelamaniet is. Mits goed gekookt ook weer eetbaar, maar ik moet daar toch niet aan denken. Rauw overigens giftig!

Die paddenstoelen, tjonge. Verschillende kleuren, verschillende vormen en ook over deze russula heb ik mij even verbaasd.

14 - kopie tw

Een prachtige mooie, aparte kleur grijs en een schoonheid van een kelk als hoed.

Toen ik een foto van een paddenstoel op Instagram plaatste, riep mijn dochter vanaf de bank: “Mama! Een paddenstoel?! Ga weg met dat ding! Het is zomer! Haal ‘m eraf!” Hahaha.
Dat heb ik niet gedaan, en ik ga er nog meer plaatsen 🙂

17 - kopie tw

20 - kopie

29 - kopie

Toen ik een grasveldje naderde, zag ik precies in het midden drie grote parasolzwammen staan. Die stonden daar zo mooi! En zo ontzettend in ‘the spotlights’. Ik hoop met heel mijn hart, dat ze er nog lang mogen staan, en niet vernield worden. Ik baal er altijd weer van als ik omgeschopte paddenstoelen zie aan de kant van een pad. Waarom toch? Kijk deze drie nu staan, gezellig bij elkaar.

22 - kopie tw

Op de terugweg, alweer vlakbij de auto, zag ik nog een heleboel zwavelkopjes staan. Dan kun je er echt niet meer omheen hoor! Dan zijn er paddenstoelen in augustus. Een heleboel!

30 - kopie tw

31 - kopie tw

32 - kopie tw